Total Pageviews

Thursday, January 29, 2015


The way of living of saints is really very sweet even though it seems to be full of hardships. They have manifested for us on this earth, since God Himself could not come in the form of human beings. Saints show us the way to achieve self realization. They make us to follow the path of their own remembrance which ultimately leads us to union with God. Sai Baba was one such saint, but the only exception was that He was God Incarnate but lived like a saint, a human, among others. He never claimed to be God, but always uttered that He was faithful servant of His mater (God).
Due to merits of past births, we have got the birth of a human being. So we should be ever conscious to attain the objective of our life i.e. self realization. We should leave all our ego, intelligence, laziness and be alert to reach to our goal. This goal can be achieved by remembering Sai Baba in some or the other way.
It is very well known incident that Sai Baba gave nine coins to Smt. Laxmibai before leaving His mortal body. This indicated nine types of devotion of Him. Moreover Sai Baba has emphasized nine types of Bhakti 1. Shravan (hearing) 2. Kirtan (praying) 3 .Smaran (remembering) 4. Padasevan (resorting to feet) 5. Archan (worship) 6. Namaskar (bowing) 7. Dasya (service) 8. Sakhyam (friendship) 9. Atmanivedan (surrender of the self). All these types of Bhakti are included in the Nine Gems of Sai Bhakti as under (arranged in descending order of their importance), if practiced regularly would surely make you pass the Bhavsagar (ocean of life).
1. Shri Sai Satcharitra
This sacred book written by Govindrao Dabholkar is as much important as Guru Charitra for Sai devotees. This book is originally written in Marathi language and including preface there are in all 53 chapters (adhyayas). Along with Sai Baba’s biography and various miracles, it also consists of a very wide range of Sai Baba’s updesh and description of Vedant. This book was written when Sai Baba dwelled in His mortal body with His permission. So it has been proved to be very fruitful. Many Sai devotees do parayan (continuous reading for 7 days i.e. a week) and many of them read at least one chapter everyday.
2. Shri Sai Nath Stavan Manjari
This stotra, composed by Dasganu Maharaj, was completed on 9/9/1918 i.e. it was completed when Sai Baba was among us. It consists of 153 ovis (poem). This is Sai devotee’s favourite bhajan and many have been benefited by it. If not recited daily, Sai devotees can recite it on every Thursday and on Ekadashi day (11th day of full moon phase and 11th day of no moon phase).
3. Shri Sai Nath Mahim Stotra
This Mahim stotra is in Sanskrit language and it is composed by Upasani Maharaj of Sakori during his stay in Shirdi in the year 1911. It is chanted in Madhyayan Arti and Dhoop Arti in Shirdi Samadhi Mandir. Mahim means Mahima i.e. importance and stotra means poem in the form of Stuti i.e. remembering God’s name. In Sanskrit language Shiv mahim stotra is very famous. Upasani Maharaj has composed this stotra from Shiv Mahim stotra only. In all the verses, Sai Baba is said to be Sadguru and God. But in verse 8 and 10, Sai Baba is called Parabrahma and Lord Ram in the form of Sai Baba.
Like Shiv mahim stotra is also best instrument to achieve our family deity Sai Baba. In the last verse i.e 15 th verse, Upasani Maharaj has added that if a devotee reads this with full devotion and heartily, Sai Nath should surely shower His grace on him.
4. Shri Sai Baba Ashtottrashat Namavali
It is 108 names of Sai Baba in Sanskrit and is recited during holy bath of Sai Baba in Shirdi. It is composed by a famous Sai devotee of Madras, Late Shri Narsinghswami. It consists of many difficult words, but if it is learnt by heart, it can be recited in 4/5 minutes very easily.
These words appear in the last page of Stavan Manjari composed by Dasganu Maharaj and published by Shirdi Sai Baba Sansthan.
5. Arti Sai Baba
This famous Arti is recited during Madhyayan Arti and Dhoop Arti in Shirdi. It appears in chapter 33 of Sai Satcharitra. It is composed by a devotee named Madhav Aadkar. It has importance due to following incident.In chapter 33, Sai Baba made Shama (Madhavrao Despande) to write it on a page and gave it to Bapugir Bua to be given to Nanasaheb Chandorkar to save his daughter from death, who was away many miles. This shows that this Arti was accepted by Sai Baba himself. The Arti consists of a verse :
कलियुगी अवतार सगुण परब्रह्मसाचार अवतीर्ण जालासे स्वामी दत्त दिगंबर, दत्त दिगंबर
This means Sai Baba had accepted that He was one with Lord Dattatreya.
As soon as Nanasaheb Chandorkar received the Arti he started reciting it and his daughter was relived from the pain of delivery. Moreover she could deliver safely and at the same point of time. Today also this importance is fulfilled and devotees may very come to know once they have started it.
6. Udi of Sai Baba’s Dhuni Maa
To Sai devotees Udi is like sanjeevani (a life giving herb) which cures all diseases of body and mind. Many devotees have assured of Udi working for them in the said way. The moment one applies it, he/she can feel that the body has now became pure and holy and as if Sai Baba has put His Holy Hand on one’s head to give blessings. Devotees become happy with the divine bliss.
7. Darshan of Samadhi Mandir and Dwarkamai
Sai Baba is present everywhere there is no doubt in this. So if we pray to Him sitting in our homes, it is not at all necessary to go to Shirdi or any other Sai Mandir. But in Shirdi Sai Baba’s mortal body is present. One should go to Shirdi to charge himself/herself at least once in a year. Likewise when a vehicle’s battery has to be charged again and again when the battery power goes low, in the same way by going to Shirdi once in a year, we can charge up the battery of devotion.
8. Sai Baba’s Name
This is the easiest way of devotion and moreover it is the best method. Sai Baba liked Naamsmaram (chanting of God’s name) and He made His devotees to do Naamsaptah (continuous chanting of God’s name for a week).
9. Sai Baba’s Meditation
No saints had said this type of devotion, but Sai Baba had said to Radhabai of Sangamner and clarified it to her. Leaving other types of devotion, devotees must meditate in front of Sai Baba’s photograph or idol by sitting alone. Even while doing other work, one can bring Sai Baba Sagun form (bodily form) in front of their eyes. We should keep Sai Baba’s picture in front of our eyes, and can meditate on Him. Sai Baba would be present there also.
Source : Transalated from Gujarati Magazine 'Dwarkamai'
Presented by Hetal Patil Rawat

Monday, January 19, 2015

Wednesday, January 7, 2015

సాయి నామంతో సుఖశాంతులు....

భగవంతుని పట్ల మనం ఎంత ఆరాధనాభావంతో ఉండాలో, వినయవిధేయతలు చూపాలో షిర్డీ సాయిబాబా స్వయంగా ఆచరించి చూపారు. దేవునికి వినమ్రంగా చేతులు జోడించాలని, మనల్ని మనం అర్పించుకోవాలని చెప్పేవారు బాబా.
సాయిబాబా అపూర్వ శక్తిసంపన్నుడు అయ్యుండీ తాను దైవాన్ని అని ఎన్నడూ చెప్పుకోలేదు. దేవుడు తనకు అప్పగించిన కార్యాలను నిర్వహించడానికి వచ్చానని చెప్పేవారు. భగవంతుని పట్ల అంతులేని ప్రేమను, వినయాన్ని ప్రకటించేవారు. సృష్టిలో దైవాన్ని మించింది ఇంకేదీ లేదని నిగర్వంగా చెప్పేవారు.
ఒక సందర్భంలో సాయిబాబా "నేను బానిసల్లో బానిసని. నీకు ఎంతగానో రుణపడి ఉన్నాను. నీ అపురూపమైన దర్శనంతో ఎనలేని ఆనందం కలుగుతోంది. సంతృప్తి చెందుతున్నాను. నీ పాదసేవ చేసుకోవడం నా అదృష్టం. ఈ భాగ్యాన్ని నాకు ఎన్నడూ దూరం చేయకు..." అన్నారు.
సాయిబాబా తన నడవడినే మనకు ఆదర్శంగా చేసి చూపారు. మనం ఆయన్ను అనుసరించే ప్రయత్నం చేస్తే సరిపోతుంది. ఒక్కరోజులో సర్వం వంటబట్టకున్నా క్రమక్రమంగా ఒక్కో లక్షణాన్నీ అలవరచుకోవచ్చు.
భగవంతునికి లేని సంపదలు అంటూ లేవు. ఆయన జ్ఞానానికి, కీర్తికి ఆకాశమే కొలమానం. దేవుడు మహా మహిమాన్వితుడు. భగవంతునికి ఏ ఒక్కరిమీదా ప్రత్యేకమైన ప్రేమాభిమానాలు ఉండవు. కానీ అందరిమీదా ఔదార్యం చూపిస్తాడు.
మనం ఈ లోకలో అడుగుపెట్టింది జలసాలు, విలాసాలతో కాలక్షేపం చేస్తూ, సమయాన్ని వ్యర్ధం చేసుకోడానిక్కాదు. భగవన్నామస్మరణతో కాలాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవాలి. భక్తులు, భగవంతుని చేరుకునే మార్గం సులభమైందేమీ కాదు. అది కొంచెం కష్టంతో కూడుకున్నదే. అభ్యాసంతో తేలికౌతుంది. సద్గురువు చేయి పట్టుకు నడిస్తే మరింత సులభసాధ్యమౌతుంది.
సాయిబాబా తనను దైవంగా చెప్పుకోక గురువుగా భావించమని మాత్రమే అనేవారు. బాబా సద్గురువు మాత్రమే కాదు, భగవంతుడేనని ఆయనతో కలిసి జీవించిన చాలామంది విశ్వసించారు. బాబా లీలలు మనలో చాలామందికి అనుభవమౌతున్నాయి.
సాయిబాబా చూపిన వినమ్రత, దయ, కరుణ, ఔదార్యం మొదలైన అద్భుత గుణాలను మనమూ అలవరచుకుందాం. వ్యర్థ విషయాలతో కాలాన్ని హరింపచేయకుండా, సాయి భగవాన్ నామస్మరణతో సద్వినియోగం చేసుకుందాం. జీవితాన్ని సార్ధకం చేసుకుందాం. సాయి నామం సుఖశాంతులనిస్తుంది.

సాయిబాబా ప్రబోధించిన అసామాన్య గుణాలు ఏమిటి ?

సర్వసాధారణంగా మనందరికీ ఇతర్ల గురించి కుతూహలం ఉంటుంది. తోటివాళ్ళేం
చేస్తున్నారు, ఎంత సంపాదిస్తున్నారు, ఎలా జేవిస్తున్నారు లాంటి అనేక అనవసర
విషయాలమీద దృష్టి పెడతాం. ఆ అంశాల్లో ఉన్న కుతూహలం నిజంగా అవసరమైన
విషయాల్లో ఉండదు. ముఖ్యంగా మన గురించి మనం తెలుసుకోవాలనుకోం.
ఆధ్యాత్మికంగా ఎదిగి ఔన్నత్యం సంపాదించాలనుకోం. సాయిబాబా ఇతర్ల విషయాలు
తెలుసుకోవాలనే ఈ రకమైన వైఖరిని పూర్తిగా ఖండించాడు. ఎవరికి వారు, ''నేను
ఎవర్ని? నేను ఈ లోకంలోకి ఎందుకు వచ్చాను, ఏం చేయాలి? ఏం చేస్తే జీవితం
సార్ధకమౌతుంది? - అని ఆలోచించి, ఎప్పటికప్పుడు మన నడవడిక తీర్చిదిద్దుకుంటూ,
ఆదర్శప్రాయంగా జీవించాలని షిర్డీ సాయిబాబా సామాన్యునిలా జీవించి, అసామాన్య
గుణాలను ప్రబోధించాడు.
ఇది వినడానికి చూడ్డానికి ఎంతో మామూలు అంశంలా కనిపిస్తుంది. కానీ, ఇందులో
ఎంతో లోతైన భావం ఉంది. మన గురించి మనం ఆలోచించడం మొదలుపెడితే మన
కర్తవ్యం ఏమిటో తెలుస్తుంది. తోటివారికి సంబంధించిన అనవసరమైన ఆసక్తి తగ్గుతుంది.
అన్నిటినీ మించి ''నేను'', ''నా'' అనే స్వార్ధచింతన, అహంభావం తగ్గిపోతాయి.
సాయిబాబా ఇంకో విషయం కూడా స్పష్టంగా చెప్పాడు. తనను వెతుకుతూ భక్తులు
ఎక్కడికీ పోనవసరం లేదన్నాడు. తాను ఈ ప్రపంచం లోని సకల జీవజాలంలో,
వస్తువుల్లో.. అన్నిటిలో ఉన్నానని చాటి చెప్పాడు. ప్రతి జీవిలో చైతన్యం ఉంటుందని, ఆ
చైతన్యమే దేవుడని గుర్తించాలని చెప్పాడు. దేవునికోసం అన్వేషణ మాని, మనం ఏం
చేసినా అది దేవుడికి తెలుస్తుందని గుర్తుంచుకోవాలని చెప్పాడు. తోటివారిని ఏదో
విధంగా బాధపెడుతూ, హింసిస్తూ దేవునికి పూజలు చేసినా ఫలితం ఉండదని, మంచి
పనులు చేయడం ద్వారానే దేవునికి దగ్గర అవ్వాలని హితబోధ చేశాడు. మానవ సేవే
మాధవ సేవ అని ఎన్నోసార్లు గుర్తుచేశాడు. తోటివారిని విసిగించేవారు, బాధించేవారు
పాపపు రాశులను పెంచుకుంటారని, ఆ ఫలితాన్ని అనుభవించక తప్పదని, తాము
కష్టపడి అయినా, ఇతర్లకు మేలు చేసేవారు జీవితాన్ని సార్ధకం చేసుకుంటారని స్పష్టం

సాయి తత్వం :

మనకు నిత్య జీవితంలో విభిన్న తత్వాలు గల ప్రాణులు గోచరిస్తాయి. భిన్నత్వం సామాన్యులలోనే కాదు గొప్పవారిలో సైతం ఉంటుంది. భక్తులపట్ల మహాదేవుడు భోళాశంకరుడు. కాని విష్ణువు, బ్రహ్మ అలా కాదు. ద్వైతము అద్వైతము విశిష్టాద్వైతము వంటివి తత్వములో భిన్నత్వం వలన రూపుదాల్చినవే. సర్వజనులకు ఆమోదయోగ్యమైన దైవము శ్రీ షిరిడీ సాయినాథుడు. వీరి తత్వం వైఖరి కొంచెం భిన్నంగా ఉన్నట్లు అగుపడినా లోతుగా పరిశీలిస్తే సత్యం, ప్రత్కేత గోచరిస్తుంది.
పిలిస్తే పలికే దైవం శ్రీ సాయినాథుడు. ఇందుకు దృష్టాంతరములు అనేకం. ఒక పర్యాయము తాజుద్దీన్ గృహం అగ్నికి ఆహుతి అగుతూ ఉండినది. తాజుద్దీన్ సాయినాథుని ప్రార్థించగానే ఇల్లు రక్షింపబడినది. కొలిమివద్ద పనిచేసే మహిళ భర్త పిలుపుతో దఢాలున లేచింది. ఒడిలో యున్న పిల్లవాడు కొలిమిలో పడబోగా ‘బాబా’ అని మొరపెట్టుకుంది. బాబా రక్షించాడు.
అందరి దైవం ఒకటే అనే తత్వం ఈయనది. ఆలోచనలు భిన్నమయినవి అయినా, రూపాలు భిన్నమయినవయినా భగవంతుడు ఒకడే అనేది ఈయన సిద్ధాంతం. అందుకే తరచుగా బాబా ‘సబ్ కా మాలిక్ ఏక్ హై’ అని అంటుండేవారు. ఈయన మసీదులో సర్వమత ప్రార్థనలు జరిగేవి. ఏ మతమునకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వక అన్ని మతములను కలుపుకుపోవడం సాయితత్వం.
కోరికల విషయంలో సాయి వైఖరి స్పష్టం. లౌకికంగా సంతృప్తి పొందక అలౌకికము సాధించలేడు అనేది సాయి తత్వం. కోరికలతో గూడిన మనసు సర్వేశ్వరునిపై లగ్నం కావాలి అంటే కోరికలు తీరాలి. నడిచే దైవం సాయి. కోరికలు ఈడేరినవాడు మనసుపై అదుపు సాధించి మోక్షగామి కాగలడు అనేది సాయితత్వం.
త్యాగం అనేది సాయి తత్వములలో ముఖ్యమయినది. త్యాగనిరతి సాయి యొక్క పరిపూర్ణ తత్వము. ఒక పరి షిరిడీలో ప్రవేశించిన ప్లేగు వ్యాధిని స్వీకరించి షిరిడిలో నివసించే ప్రజలను కాపాడాడు. సోదరి సమానురాలు అయిన ఆమె కుమారుడు తాత్యాకు బదులు తన ప్రాణం తృణప్రాయంగా సమర్పించినాడు. ఋణముపట్ల బాబా తత్వము నిక్కచ్చిగా యుంటుంది. నిన్ను ఎవరు అడగలేదు, ఇస్తాను అని ఇవ్వకపోతే అది రుణమే. రుణము నుంచి వెంటనే విముక్తులు కావాలి అనేవారు. అప్పు చేసి షిరిడీ రానవసరం లేదు. నేను లేని చోటు లేదు అన్నారు. శ్రద్ధ, సబూరి అనే రెండు నాణెములు ఇవ్వమని అడిగేవారు. ఏ వ్యక్తి అయినా ప్రవర్తనలోగాని వేష భాషలలోగాని ఆడంబరములకు పోకుండా సాదా సీదాగా ఉండాలి అనేవారు. ఉత్సవాలకు ఆడంబరాలకు ఆయన చాలా దూరం. ప్రతి ఒక్కరిలో ఆకలి బాధ గమనించి తీర్చుట ఆయన తత్త్వం. పశుపక్ష్యాదులకు కూడా ఇది వర్తింపచేసేవారు.
ఎవరికి ఎంత ప్రాప్తమో శ్రీ సాయినాథునికి తెలుసు. అంతా నీకు తెలుసు బాబా సర్వం నీవే అని అంటారు కాని చెబితే వినేవాడు ఏడి అని ఒక సందర్భములో బాబా అన్నారు. ఒక పేద బాహ్మణుడు శ్రీసాయినాథుని కలిసి తాను పేదరికంలో ఉన్నానని తనను పేదరికం నుంచి రక్షించమని కోరాడు. అపుడు బాబా ఈ పేదరికం నువ్వు అనుభవించక వేరే దారి లేదు అని బాబా చెప్పగా ఆ బ్రాహ్మణుడు వినలేదు. నేను ఇచ్చినా నీకు నిలవదని చెప్పినా ఆ విప్రుడు మాట వినలేదు. సరే నీ ఖర్మ అంటూ ఆ విప్రుని చేతికి ఒక మూట ఇచ్చి ఇంటికెళ్లి నీవు, నీ భార్య కలిసి ఈ మూట విడదీయండి అని చెప్పగా సమ్మతించిన బ్రాహ్మణుడు ఆ మూట తీసుకొనెను. ఉత్సాహము ఆపుకోలేని ఆ బ్రాహ్మణుడు మూట విప్పగా అందులో విప్రునికి మాంసం ముద్ద గోచరించెను. ఆ మూటను నదిలో విసరగా బంగారుముద్దగా మారెను. నీట మునిగెను. బాబా సెలవిచ్చినది అక్షరాలా నిజమని భావించి విప్రుడు గృహోన్ముఖుడు అయినాడు.
పై చెప్పబడిన అంశములు సాయి అనే మహాసముద్రంలోని కొన్ని నీటి బిందువులు మాత్రమే. సాయితత్వం పూర్తిగా అవగాహన చేసుకున్నవారు అరుదు. ఆయన తత్వం అనే్వషిస్తూ వున్నవారి సంఖ్య తక్కువేమీ కాదు....
సర్వం శ్రీ శిరిడీ సాయి పాదారవిందార్పణమస్తు
సర్వేజనా సుఖినోభవంతు...

Thursday, January 1, 2015

Before you sleep,if you have read the CHAVIDI PROCESSION OF SAIBABA in Sai Satcharita

Before you sleep,if you have read the CHAVIDI PROCESSION OF SAIBABA in Sai Satcharita or seen it Shirdi,where it is bieng enacted evry Thursday,Assimalate it as if you are a part of it and then sleep,it hardly takes 2 minutes,Sai will reside in you and solve your next days problems if any,
Om Sairam Thanks for evrything....
Evry alternate day ,Sai used to sleep in the chavadi,So devoteest used to perform bhajan in Dwarakamai for a few hours,Behind them was a Beautifull palaquin,to the right a Tulsi Vrindavan,and in front Baba Adorned his seat,and then Tatya Patil used to come with a group of men to Baba and used tohelp him toget up by putting his arm under Baba's arm.sai used to kindle the dhuni to make it burn low put out the diya and the amid chanting and jaykars ,The fully decorated horse shama karna led the way.In this manner the procession reached Chavadi and other devotees used to line up and started towards chavadi. from Dwarakamai ,Then all sorts of musical Instruments,band and horns etc gave out different sounds and fireworks exhibited various coloured views.some danced with joy and some carried various flags. On reaching the corner Baba stood facing the Chavadi with a concentrated mind. Sai used to raise his hand up and down a few times ,Kaksaheb Dixit at this time came forword with a silver plate containing flowers mixed with gulal and Threw them on Babas body off and this the whole procession reached Chavadi, The Chavadi was fully Decorated with good white ceiling,mirrors and many sorts of lamps,There a an Asan was spread and placing a Bolster Baba was made to sit and made to wear an angharka (coat)where they used to be waiting with chandan,and then apply chandan and give arati to Baba.Nanasaheb held the chaitra,Bapusaheb washed his feet offered Arghya and worsip with Due Rituals and offered himTambul( betel leaves) Shyama then prepared the chillum and handed it over to Baba after that the chillum was smoked by Sai it was passed around and naivedya was offered,after it was over one by one took leave of him,then he used to prepare bed with 50 or 60 chaddars and then tell Tatya to go if he wanted but return sometime at night and enquire for him.